Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα συνέντευξη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα συνέντευξη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 26 Απριλίου 2012

sleepin pillow.

Τους ανακάλυψα τυχαία, όταν άκουσα το κομμάτι τους, Black Sea -το μέχρι σήμερα αγαπημένο μου δικό τους. Οι Sleepin Pillow δεν είναι ένα ακόμη ελληνικό συγκρότημα με αγγλόφωνο στίχο. Είναι από εκείνες τις μπάντες που σε μαγεύουν με νότες και σε ταξιδεύουν μ'ένα μόνο στίχο. Από εκείνα τα κομμάτια που ψιθυρίζεις με τα χείλη και την καρδιά, ίσα-ίσα να διώξεις τους εφιάλτες. Από τις μουσικές εκείνες που ερωτεύεσαι εύκολα, αφήνεις δύσκολα και θυμάσαι για πάντα... Δεν θέλω να πω περισσότερα. Θέλω μόνο να τους ευχαριστήσω και ν'ανανεώσω το ραντεβού μας για το επόμενο live τους -θα είμαι εκεί. Περισσότερα, εδώ.

Τρίτη 3 Απριλίου 2012

τα μολύβια κομάντος

Την είδα πρώτη φορά στο Ark Festival, με την μπάντα του Leόn, το Σεπτέμβρη του 2010. Αρκετό καιρό μετά, ανακάλυψα ένα δικό της κομμάτι, “Το ρε και το μι απ'την ηρεμία”. Είναι από εκείνα τα τραγούδια που βάζεις στο repeat και φοβάσαι που τ'ακούς ξανά και ξανά, μήπως στο τέλος τα βαρεθείς -μα, τελικά, τ΄αγαπάς πάντα. Η Νεφέλη Λιούτα ή, πιο καλλιτεχνικά, η Nefeli Walking Undercover, είναι μόλις 22 χρονών. Σπουδάζει στη Νομική Αθήνας, έχει κυκλοφορήσει ήδη, διαδικτυακά, τον πρώτο της δίσκο με τίτλο “Τα μολύβια κομάντος” κι έχει βραβευθεί από το διαγωνισμό σύνθεσης “Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού” (με τα κομμάτια της Του περήφανου -που διακρίθηκε, πέρα απ'τη σύνθεση και για το στίχο-, Τ'Ανομολόγητα και Το βαλς του τούρκικου). Έχει προσωπικό blog, διδάσκει βιολί κι αυτόν τον καιρό κάνει πρόβες με τον Leόn για τα live που έρχονται. Υπερβολικά ευχάριστη, υπερβολικά προσιτή -υπερβολικά όμορφη. Μέχρι τη στιγμή που πληκτρολογείται αυτή η παράγραφος, δεν έχω σταματήσει να μιλάω για εκείνη και τη συνέντευξή μας. Το γιατί, αφήνω να το διαπιστώσετε μόνοι σας...
Περισσότερα, εδώ.

Τετάρτη 16 Μαρτίου 2011

I want to be a light.

Σήμερα δεν έχω ανάρτηση -μόνο μια παραπομπή σε κάτι που αγάπησα. Για τους μουσικούς, είναι κάθε τραγούδι τους, για τους ζωγράφους κάθε έργο. Για μας που γράφουμε, είναι κάθε αποτέλεσμα στο χαρτί. Εγώ, τουλάχιστον, τ' αγαπάω αυτά που γράφω. Κι αυτήν τη συνέντευξη, ίσως μια ιδέα παραπάνω από τα υπόλοιπα.
Καληνύχτα.


http://foititikospalmostexni.blogspot.com/p/blog-page_10.html?spref=fb