για σένα λέω. ξανά.

Τα καταφέρνει αυτός ο άνθρωπος και ξυπνάει μέσα μου την Κρήτη. Τον αγαπώ το Χαρούλη. Για τη φωνή του, για το χρώμα της, για το ήθος του, για το πόσο έντονα βιώνει τη στιγμή, όταν τραγουδά. Πόσο θα σ'άρεσε! Ξέρεις, είπε κι ένα τραγούδι για το Λασίθι. Πόσο θα το χαιρόσουν αυτό το τραγούδι. Εκείνη την ώρα, κοίταξα ψηλά. Νομίζω, ήσουν κάπου εκεί...

Όλοι μου λεν ν'απαρνηστώ

Του Λασιθιού τη στράτα

Μα εγώ τση λέω τση καρδιάς

"βάστα, καρδιά μου, βάστα".

για σένα λέω.

Για τη Δήμητρα και την αισθητή απουσία της από τη χθεσινοβραδινή συναυλία.



Για την Ύδρα, όπου βρέθηκε προχθές ο Γιάννης Χαρούλης και, όταν μας το ανέφερε, έκανε το χαμόγελό μου λίγο πιο πλατύ και τον πόνο μου λίγο πιο διάφανο.


Για τη Νεφέλη, που είπε ότι το τραγούδι αυτό θα μου θύμιζε όμορφες στιγμές -είχε δίκιο.

Για τη φιλία, που ανακατώνεται με το γέλιο και το δάκρυ, με τις εύκολες και τις δύσκολες στιγμές.

Για τις μεγάλες αποφάσεις, τα καινούργια ξεκινήματα και την αρετή της υπομονής.

Για το γαλάζιο, που χρωματίζει το γκρίζο. Για την εικόνα που είναι διαρκώς στο μυαλό μου.


"Για όσους δεν είναι εδώ, για όσους έφυγαν, για όσους θα είναι πάντα κοντά μας"....